4 april 2022

Een recente studie gepubliceerd in Neurology® van 12 januari 2022 suggereert dat het jaren achtereen twee keer per week één tot twee uren intensief bewegen, zoals wandelen of tuinieren, bij parkinsonpatiënten samengaat met het vertragen van de achteruitgang. Zij hebben na jaren een betere lichaamshouding, bewegen stabieler, en voeren gemakkelijker dagelijkse klusjes uit. Ook blijven zij scherper op het werk.

Door: Werkgroep Wetenschapsnieuws

Het is frustrerend voor mensen met parkinson en hun behandelaars dat er nog steeds geen therapie of medicatie bestaat om de ziekte te vertragen, te stoppen, laat staan te genezen. Maar het is al langer bekend dat er een verband is tussen bewegen en de snelheid van de achteruitgang. Een nieuwe studie uitgevoerd bij 237 patiënten in het derde jaar van hun ziekte en een controlegroep van 158 gezonde personen, wijst uit dat intensief bewegen samenvalt met een vertraging van de progressie van de ziekte. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers was 63 en zij werden tot 6 jaar gevolgd door de onderzoekers. In de studie hebben de deelnemers jaarlijks zelf hun lichaamsbeweging gemeten met behulp van de Physical Activity Scale for Elderly (PASE) vragenlijst. De PASE-score loopt van 0 tot bijna 800, waarbij geldt: hoe intensiever de lichaamsbeweging des te hoger de score. Daarnaast werden jaarlijks diverse andere testen uitgevoerd die objectief de motorische en niet-motorische aspecten van de ziekte vaststelden.

Resultaten:

Na zes jaar bleek dat de parkinsonpatiënten die slechts af en toe bewogen jaarlijks gemiddeld 4,5 PASE-punten inleverden op een PASE-score van rond de 150 punten. Maar bij de parkinsonpatiënten die in dezelfde periode intensief hadden bewogen, en dat al die tijd hadden volgehouden, bleef de PASE-score nagenoeg constant. Dit correspondeert met een langzamere achteruitgang in houding- en balansstabiliteit en bij het uitvoeren van dagelijkse activiteiten. Bovendien bleek dat patiënten die nog meer dan zo’n 16 uur per week werkten na 6 jaar minder achteruit waren gegaan in niet-motorische aspecten zoals snelheid van denken en geheugen.

Deze studie laat zien dat het door de jaren heen intensief bewegen samenvalt met een vertraging van de progressie van de ziekte van Parkinson en dat het nooit te laat is om tijdens de ziekte alsnog te beginnen met regelmatig intensief te bewegen.

Bron:

Tsukita K., Sakamaki-Tsukita H. and Takahashi R., “Long-term Effect of Regular Physical Activity and Exercise Habits inPatients With Early Parkinson Disease”, Neurology ® 2022;98: e859-e871.  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC8883509/

Noot van de Werkgroep:

De Werkgroep Wetenschapsnieuws voegt hieraan toe dat er in 2018 een publicatie is verschenen waarin meerdere wetenschappelijke onderzoeken over het effect van bewegen op de ziekte van Parkinson worden besproken:

Oliveira de Carvalho A, Souza Sá Filho A, Murillo-Rodriguez E et al., “Physical Exercise For Parkinson’s Disease: Clinical And Experimental Evidence”, Clin Pract Epidemiol Ment Health, 2018; 14: 89-98, Published online 2018 Mar 30. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5897963/

Winkelwagen
Scroll naar top
%d bloggers liken dit:
Enable Notifications OK No thanks